NATIONAAL SONGFESTIVAL: JAREN 50

 

24 ARPIL 1956

De allereerste editie van het Nationaal Songfestival wordt op 24 april 1956 rechtstreeks op het enige Nederlandse televisienet uitgezonden vanuit de AVRO-studio aan de ’s-Gravelandseweg in Hilversum. Het programma wordt gepresenteerd door televisieomroepster Karin Kraaykamp. Er doen drie kandidaten mee die ieder twee liedjes zingen. Jetty Paerl (De Vogels Van Holland en Mei In Parijs), Bert Visser (Gina Mia en Meisje) en Corry Brokken (Ik Zie Je en Voorgoed Voorbij). De kijkers kunnen op een briefkaart hun twee favoriete liedjes kenbaar maken. Corry Brokken en Jetty Paerl (foto) worden beiden aangewezen om Nederland te vertegenwoordigen tijdens de eerste internationale finale van het Eurovisie Songfestival. Die wordt op 24 mei 1956 gehouden in het Zwitserse Lugano. Corry Brokken zingt Voorgoed Voorbij. Jetty Paerl opent het liedjesfestijn met De Vogels Van Holland. De Zwitserse Lys Assia wint met Refrain.

 

3 FEBRUARI 1957

Op zondag 3 februari 1957 is het tweede Nationaal Songfestival op televisie te zien. Ook dit jaar is Karin Kraaykamp de presentatrice. Vier kandidaten zingen ieder twee liedjes. Het zijn John de Mol (Hiep Hiep Hiep Hoera en Havannah Is Zo Ver Weg), Marcel Thielemans (Ik Weet Nog Goed en Simpe Sampe Sompe), Hea Sury (De Bromtol en Een Liedje Van Niks) en Corry Brokken zingt Net Als Toen van Willy van Hemert en Guus Jansen sr. en De Messenwerper van Pi Scheffer en Alexander Pola. Aanvankelijk zou zij twee andere liedjes zingen, maar producer Piet te Nuyl vindt die “niet sterk genoeg”. Hij laat Corry Brokken twee andere liedjes kiezen. Net Als Toen, met Sem Nijveen op viool, wint de voorronde. Met dit liedje wint Corry Brokken ook de internationale finale van het Eurovisie Songfestival die op 3 maart 1957 in Frankfurt-am-Main in West-Duitsland wordt gehouden.

 

11 FEBRUARI 1958

Het derde Nationaal Songfestival wordt op 11 februari 1958 vanuit de AVRO-studio aan de ’s-Gravelandseweg in Hilversum op televisie uitgezonden. De presentatie is in handen van televisieomroepster Tanja Koen. De kandidaten zijn Willy Alberti (Met Iedere Lach Van Jou en Marjan), Rita Reys (Een Verlicht Raam en De Warmte Van Je Hart), Greetje Kauffeld (Stewardess en Een Afscheid Zonder Meer), Bruce Low (Wiegelied Voor Marjolein en Neem Dat Maar Aan Van Mij), Anneke de Graaf (Lentedag) en Corry Brokken (Weet Je en Heel De Wereld). Net als in 1956 en 1957 zal Corry Brokken ons land vertegenwoordigen tijdens de internationale finale van het Eurovisie Songfestival dat op 12 maart 1958 vanuit Hilversum wordt uitgezonden. Heel De Wereld, geschreven door Benny Vreden, krijgt één mager puntje van de Zwitserse jury en eindigt, samen met Luxemburg, op de negende en laatste plaats. Het Eurovisie Songfestival wordt gewonnen door de Franse zanger André Claveau met Dors Mon Amour.

 

17 FEBRUARI 1959

Vanuit de AVRO-studio in Hilversum wordt op 17 februari 1959 het Nationaal Songfestival op televisie uitgezonden. Bruce Low, Greetje Kauffeld, John de Mol, Dick Doorn, Tonny van Hulst en Teddy Scholten zijn de kandidaten. Corry Brokken trekt zich vlak vóór de finale terug, omdat zij in verwachting is van haar dochter Nancy. De liedjes worden door zowel een zanger als een zangeres gezongen. John de Mol en Greetje Kauffeld, maar ook Bruce Low en Corry Brokken zingen daarnaast het duet Mijn Hart En Ik. Een Beetje wint met 235 punten. Unaniem beslist de jury dat Teddy Scholten dit liedje op 11 maart 1959 in Cannes mag zingen tijdens de internationale finale. Net als in 1957 wint Nederland dit jaar het Eurovisie Songfestival. Op de foto ziet u Teddy Scholten en dirigent Dolf van der Linden. Zij overlijdt op 8 april 2010 na een kort ziekbed. Op haar eigen verzoek wordt zij op 12 april 2010 in stilte gecremeerd. Teddy Scholten is 83 jaar geworden.

 

NATIONAAL SONGFESTIVAL: JAREN 60

 

OP DE TEKST VAN DEZE WEBSITE RUST COPYRIGHT. ZONDER VOORAFGAANDE TOESTEMMING VAN DE WEBMASTER, PER EMAIL TE BEREIKEN OP TON.VANDRAANEN@QUICKNET.NL, IS HET OVERNEMEN VAN TEKSTEN EN GEGEVENS

NIET TOEGESTAAN.

 

© Ton van Draanen, 2006. Retour hoofdpagina: www.vandaagindemuziek.nl