ERIC CLAPTON DAGBOEK JAREN 70

 

1970

In januari 1970 neemt Eric Clapton in de Village Recorder Studio in Los Angeles zijn eerste solo-LP op. Hij wordt begeleid door gitarist Delaney Bramlett, pianist Leon Russell, organist Bobby Whitlock, bassist Carl Radle, drummer Jim Gordon, trompettist Jim Price en saxofonist Bobby Keys. Sonny Curtis en Jerry Allison van The Crickets, Rita Coolidge en Bonnie Bramlett zorgen voor de achtergrondvocalen. Het album wordt geproduceerd door Delaney Bramlett.

 

In Detroit is op 20 maart 1970 de eerste voorstelling van de Mad Dogs & Englishmen Tour. Dit is een uitgebreide tournee van Joe Cocker die tweeënveertig muzikale vrienden om zich heeft verzameld, waaronder Bobby Whitlock, Carl Radle, Rita Coolidge, Jim Price, Jim Keltner, Bobby Keys en Jim Gordon. De band staat onder leiding van Leon Russell. Hoogtepunten zijn de optredens op 27 en 28 maart 1970 in de Fillmore East in New York. Op 16 mei 1970 is de laatste show in San Bernadino in Californië. De hele Mad Dogs & Englishmen Tour wordt op film vastgelegd. Er verschijnt ook een dubbel-LP. Die komt op 9 januari 1971 de Nederlandse LP Top 50 binnen. Mad Dogs & Englishmen bereikt de zestiende plaats.

 

Op 18 april 1970 komt Delaney & Bonnie & Friends On Tour With Eric Clapton de Billboard-albumlijst binnen. Het album (Atco 326) komt niet hoger dan 29. Deze live-registratie is eind 1969 in Croydon in het Engelse graafschap Surrey gemaakt. Op dit album staan Things Get Better, de medley Poor Elijah/Tribute to Johnson, Only You Know and I Know, I Don't Want to Discuss It, That's What My Man Is For ,  Where There's a Will There's a Way, Comin' Home en een Little Richard Medley: Tutti-Frutti/The Girl Can't Help It/Long Tall Sally.

 

Als hij hoort over de spanningen zijn tussen Delaney en Bonnie Bramlett en de muzikanten die aan de Mad Dogs & Englishmen Tour van Joe Cocker hebben meegewerkt, vraagt Eric Clapton of toetsenist Bobby Whitlock, bassist Carl Riddle en drummer Jim Gordon met hem willen samenwerken. Zij beginnen in mei 1970 in de Friar Park Studio in Henley-On-Thames aan de opnamen van All Things Must Pass, de eerste solo-LP van ex-Beatle George Harrrison. Dit album wordt geproduceerd door Phil Spector.

 

Na de opnamen van All Things Must Pass richten Eric Clapton, Bobby Whitlock, Carl Riddle en Jim Gordon een nieuwe groep op die zij Derek & The Dominos noemen.

 

Acht dagen voordat Ginger Baker’s Air Force aan een serie optredens in Amerika begint, wordt op 8 juni 1970 deze tournee afgelast. Als reden wordt “de gespannen politieke situatie in Amerika” opgegeven. Later blijkt dat er te weinig publieke belangstelling is voor de voormalige drummer van The Cream. Voor het openingsconcert zijn slechts drieduizend kaartjes verkocht. Niet veel later verhuist Ginger Baker naar Nigeria waar hij een opnamestudio opent.

 

Derek & The Dominos treden op 14 juni 1970 voor het eerst op. Zij spelen tijdens dit benefietconcert voor de Dr. Spock Civil Liberties Defense Fund in het Lyceum in Londen. Dave Mason (ex-Traffic en Delaney & Bonnie & Friends) speelt op deze avond met Derek & The Dominos mee.

 

In augustus 1970 treden Derek & The Dominos op in o.a. Londen, Lelvern en Bournemouth.

 

In de Trident Studios in Londen nemen Derek & The Dominos op

5 augustus 1970 hun eerste single Tell The Truth op. Het is een compositie van Eric Clapton en Bobby Whitlock. De B-kant Roll It Over is opgenomen in de Friar Park Studio in Henley-On-Thames tijdens de opnamesessies van het George Harrison-album All Things Must Pass. Eric Clapton, George Harrison, Dave Mason en Bobb Whitlock nemen de zangpartijen voor hun rekening. De single wordt geproduceerd door Phil Spector. Vlak voor de release wordt besloten om deze single niet uit te brengen.

 

De eerste titelloze solo-LP van Eric Clapton wordt op 14 augustus 1970 in Europa uitgebracht. Veel van het materiaal op dit album heeft Eric Clapton geschreven met Delaney Bramlett, o.a. de songs Bottle Of Red Wine, Let It Rain en Don’t Know Why. Het J.J. Cale-nummer After Midnight wordt op single uitgebracht. Dit wordt voor Eric Clapton zijn eerste solo-hit. De LP is in juli 1970 al in Amerika verschenen. De plaat haalt de dertiende plaats in de Billboard-albumlijst. In Engeland de zeventiende.

 

Derek & The Dominos treden op 15 augustus 1970 op in de Tofts Club in het Engelse Folkestone.

 

Onder productionele leiding van Tom Dowd beginnen Derek & The Dominos op 22 augustus 1970 in de Criteria Studios in Miami in Florida met de opnamen van het album Layla And Other Assorted Love Songs. De titelsong Layla heeft Eric Clapton gecomponeerd nadat hij de vierduizend dubbelverzen Layla & Majnun uit 1188 van de Perzische dichter Ganjavi Nizami heeft gelezen. Layla is tevens de troetelnaam die Eric Clapton aan zijn vriendin Pattie Boyd Harrison heeft gegeven. Het piano-gedeelte is gecomponeerd door drummer Jim Gorden. Layla wordt op 9 september 1970 op de band vastgelegd. Eric Clapton heeft Duane Allman van The Allman Brothers Band gevraagd mee te spelen. Hij komt zijn partij op 1 oktober 1970 inspelen in Miami.

 

Terug in Engeland geven Derek &The Dominos in september en begin oktober 1970 enkele concerten in de Lyceum en de Ballroom Blitz in Londen. Op 15 oktober 1970 beginnen Eric Clapton, Bobby Whitlock, Carl Radle en Jim Gordon aan een tournee door Amerika die op 6 december 1970 in het Suffolk Community College in Selden in New York eindigt. Derek & The Dominos spelen o.a. in Philadelphia, Buffalo, Nashville, Dallas, Sacramento, Berkeley, Santa Monica, Cincinnati, Owings Mills, Tampa (met Duane Allman als gast) en Porchester. Het optreden op 23 oktober 1970 in de Fillmore East in New York wordt op band vastgelegd.

 

All Things Must Pass van George Harrison ligt vanaf 27 november 1970 voor f. 49,50 in de platenwinkel. Op het driedubbel-album staan o.a. My Sweet Lord, What Is Life, Isn’t It A Pity, If Not For You, Beware Of The Darkness, Hear Me Lord en Apple Scruffs. George Harrison wordt begeleid door o.a. Eric Clapton, Ringo Starr, Jim Gordon, Klaus Voormann, Bobby Whitlock, Gary Wright, Billy Preston, Jim Price, Dave Mason, Bobby Keys en Badfinger. All Things Must Pass komt op 13 februari 1971 de Nederlandse LP Top 50 binnen. Het album bereikt de derde plaats.

 

Layla And Other Assorted Love Songs komt op 21 november 1970 de Billboard Albumlijst binnen. Op de dubbel-LP staan Looked Away, Bell Bottom Blues, Keep On Growing, Nobody Knows You When You're Down And Out, I Am Yours, Anyday, Key To The Highway, Tell The Truth, Why Does Love Got To Be So Sad?, Have You Ever Loved A Woman , Little Wing, It's Too Late, Layla en Thorn Tree In The Garden. Het album is uitgebracht op Atco 329. Layla And Other Assorted Love Songs bereikt de zestiende plaats. Eric Clapton heeft Layla opgedragen aan Pattie Boyd, de vrouw van zijn beste vriend George Harrison. Als Eric Clapton over zijn gevoelens voor Pattie met George Harrison praat, schijnt die gezegd te hebben dat hij haar “mag hebben”. In 1974 wordt de echtscheiding door een rechter bekrachtigd.

 

1971

Op 27 maart 1971 komt de Layla de Billboard Hot 100 binnen. Op deze single is het pianogedeelte van Jim Gordon weggelaten, waardoor Layla niet 7:02 maar 2:43 duurt. De single komt op 1 mei 1970 niet hoger dan 51. Op de B-kant staat I Am Yours. Dit is een van de vierduizend dubbelverzen Layla & Majnun uit 1188 van de Perzische dichter Ganjavi Nizami die door Eric Clapton op muziek is gezet. In ons land wordt Layla/I Am Yours uitgebracht op Polydor 2001 172. De single wordt geen hit.

 

In de Olympic Studios in Londen werken Derek & The Dominos in mei 1971 aan de opnamen van hun tweede album. Deze verlopen moeizaam. Eric Clapton ligt met zichzelf overhoop. Hij is aan de drank. Daarnaast kan moeilijk van de heroïne afblijven. De LP wordt nooit afgemaakt. Got To Get Better In Little While, Evil, One More Chance, Mean Frisco en Snake Lake Blues zijn vijf songs die tijdens deze sessies zijn opgenomen. Zij zijn te vinden op één van de vier CD’s in de box Crossroads van Eric Clapton die op 1 april 1988 is uitgebracht. Derek & The Dominos houden op te bestaan. Eric Clapton sluit zich op in zijn huis in Ripley in het Engelse graafschap Surrey.

 

George Harrison weet Eric Clapton in juli 1971 over te halen om mee te spelen tijdens het benefietconcert voor Bangla Desh op 1 augustus 1971 in de Madison Square Garden in New York. Naast organisator George Harrison treden o.a. Ravi Shankar, Bob Dylan, Leon Russell, Badfinger, en Ringo Starr op. De live-registratie wordt in een box met drie LP’s uitgebracht. Ook wordt er een film in omloop gebracht. De totale opbrengst, elf miljoen dollar, is ten bate van noodlijdende bevolking van Bangla Desh. Na dit optreden trekt Eric Clapton zich opnieuw terug in zijn huis in Ripley.

 

Bij een motorongeluk in Macon in Georgia komt op 29 oktober 1971 gitarist Duane Allman van The Allman Brothers Band om het leven. Hij is 24 jaar geworden.

 

1972

Omdat Eric Clapton geen nieuw materiaal opneemt, brengt zijn platenmaatschappij in april 1972 de dubbel-LP History Of Eric Clapton uit. Op dit album staan tracks die te vinden zijn op zijn eerste solo-LP Eric Clapton en Layla And Other Assorted Love Songs van Derek & The Dominos. In Amerika bereikt het dubbel-album de zesde plaats. In Engeland blijft History Of Eric Clapton op twintig steken.

 

Layla komt op 13 mei 1972 opnieuw de Billboard Hot 100 binnen. De single is op 18 april 1972 opnieuw uitgebracht. Dit keer in de lange versie van 7:02. Layla bereikt op 5 augustus 1972 de tiende plaats.

 

1973

Na een twee jaar durende strijd tegen de heroïne maakt Eric Clapton op 13 januari 1973 zijn comeback met een concert in het Rainbow Theatre in Londen. In zijn begeleidingsband spelen o.a. Ron Wood, Steve Winwood, Rick Grech, Jim Capaldi en, tevens organisator van dit concert, Pete Townshend van The Who. De live-registraties van Badge, Roll It Over, Little Wing, After Midnight, Presence Of The Lord en Pearly Queen worden in maart 1973 uitgebracht op de LP Eric Clapton's Rainbow Concert. De plaat staat in de week van 24 maart 1973 op 36 in de Engelse albumlijst. In Amerika wordt de LP in september 1973 uitgebracht. Op 24 september 1973 komt Eric Clapton's Rainbow Concert de Billboard-albumlijst binnen. De LP haalt de achttiende plaats. Na het concert in het Rainbow Theatre in Londen besluit Eric Clapton om af te kicken van de heroïne.

 

Het optreden dat Derek & The Dominos op 23 oktober 1970 in de Fillmore East in New York hebben gegeven, wordt in januari 1973 op RSO 8800 uitgebracht. De dubbel-LP komt op 23 januari 1973 de Billboard-albumlijst binnen. Derek & The Dominos Live In Concert bereikt de twintigste plaats. In Engeland staat de dubbel-LP in de week van 24 maart 1973 op 36. Een week later is de plaat uit de lijst verdwenen. Op Derek & The Dominos Live In Concert staan Why Does Love Got To Be So Sad?, Got To Get Better In A Little While, Let It Rain,  Presence Of The Lord, Tell the Truth, Bottle Of Red Wine, Roll It Over,   Blues Power en Have You Ever Loved A Woman.

 

1974

In 1974 gaan George Harrison en Pattie Boyd uit elkaar. Zij trekt bij Eric Clapton in Ripley in het graafschap Surrey in. Het paar is op 21 januari 1966 getrouwd. George Harrison heeft Pattie Boyd in 1964 ontmoet tijdens de opnamen van A Hard Days Night, de eerste bioscoopfilm van The Beatles. Het huwelijk wordt gesloten in het gemeentehuis van Epsom in Londen. Manager Brian Epstein en Paul McCartney zijn getuigen. In juni 1977 wordt de echtscheiding van George Harrison en Pattie Boyd door een rechter bekrachtigd.

 

Op 22 april 1974 zijn de eerste opnamen van de film Tommy. In deze rock-opera speelt Who-zanger Roger Daltrey de rol van Tommy. Tina Turner is de Acid Queen. Andere rollen worden vertolkt door Elton John, Ringo Starr, Jack Nicholson, Ann Margret, Oliver Reed en Eric Clapton. Uiteraard zijn ook de drie andere leden van The Who (Pete Townshend, John Entwistle en Keith Moon) in de film te zien. Na de opnamen van Tommy vertrekt Eric Clapton naar de Verenigde Staten. Hij huurt op aanraden van Maurice Gibb van The Bee Gees, het huis aan 461 Ocean Boulevard in Miami in Florida.

 

In de Criteria Studios in Miami begint Eric Clapton in mei met de opnamen van het album 461 Ocean Boulevard. Producer is Tom Dowd. Eric Clapton wordt begeleid gitarist George Terry, toetsenist Albhy Galuten, organist Dick Sims, percussionist Jamie Oldaker, de drummers Jim Fox en Al Jackson en bassist Carl Radle. Yvonne Elliman en Tom Bernfield zorgen voor de achtergrondvocalen.

 

Op 10 mei 1974 neemt Eric Clapton een cover op van de Bob Marley-compositie I Shot The Sheriff. Het is één van de tien tracks op zijn album 461 Ocean Boulevard dat in juli 1974 uitkomt. De LP is vernoemd naar een huis aan de Ocean Boulevard in Miami in Florida waar Eric Clapton logeert. Achter de villa ligt een privé-strand waar de hoesfoto voor de LP is gemaakt. 461 Ocean Boulevard komt op 24 augustus 1974 de Nederlandse LP Top 20 binnen. Hij bereikt de vijfde plaats. I Shot The Sheriff komt op 31 augustus 1974 de Nederlandse Top 40 binnen. Ook deze single haalt de vijfde plaats. In Engeland komt I Shot The Sheriff niet verder dan negen. De andere tracks op 461 Ocean Boulevard zijn Motherless Children, Give Me Strength, Willie And The Hand Jive, Get Ready, I Can't Hold Out, Please Be With Me, Let It Grow, Steady Rollin' Man en Mainline Florida.

 

461 Ocean Boulevard komt op 20 juli 1974 de Billboard-albumlijst binnen. Vanaf 17 augustus 1974 staat de plaat vier weken op de eerste plaats. In Engeland blijft 461 Ocean Boulevard op drie steken.

 

Op 21 juni 1974 geeft Eric Clapton in Kopenhagen een concert ter voorbereiding voor zijn Amerikaanse tournee die op 28 juni 1974 in New Haven in Connecticut van start gaat. Op 13 juli 1974 staat hij in de Madison Square Garden in New York. Eric Clapton wordt begeleid door bassist Carl Radle, gitarist George Terry, drummer Jamie Oldaker, toetsenist Dick Sims en zangeres Yvonne Elliman.

 

Voor zijn volgende album There’s One In Every Crowd besluit Eric Clapton in september 1974 naar Jamaica af te reizen. Met George Terry, Dick Sims, Jamie Oldaker, Yvonne Elliman en Carl Radle neemt hij zijn intrek in de Dymanic Sounds Studios in Kingston in Jamaica. Opgenomen worden We've Been Told (Jesus Is Coming Soon), Swing Low Sweet Chariot, Little Rachel, Don't Blame Me, The Sky Is Crying, Singin' The Blues, Better Make It Through Today, Pretty Blue Eyes, High en Opposites. Het album wordt geproduceerd door Tom Dowd. There's One in Every Crowd wordt in maart 1975 uitgebracht. De LP komt op 29 maart 1975 de Nederlandse albumlijst binnen. There’s One In Every Crowd blijft op dertien steken. In Engeland eindigt het album twee plaatsen lager. In de Billboard-albumlijst komt There’s One In Every Crowd niet hoger dan twintig.

 

I Shot The Sheriff van Eric Clapton bereikt op 19 september 1974 de gouden status in Amerika. De single (RSO 409) is op 13 juli 1974 de Billboard Hot 100 binnengekomen. In de week van 14 september 1974 staat de single bovenaan. Het is tot nu toe de enige nummer 1-hit voor Eric Clapton.

 

Eind september 1974 gaan Eric Clapton, zangeres Yvonne Elliman, gitarist George Terry, organist Dick Sims, drummer Jamie Oldaker en bassist Carl Radle op wereldtournee. Op 3 oktober 1974 spelen zij in de beroemde Budokan in Tokio in Japan, op 26 november 1974 in Hambug, op 30 november 1974 in Ahoy’ Rotterdam en op 5 december 1974 in de Hammersmith Odeon in Londen.

 

Op 30 november 1974 komt Willie And The Hand Jive de Nederlandse Top 40 binnen. De single, uitgebracht op RSO 2090 139, komt niet hoger dan 31. In Amerika blijft Willie And The Hand Jive op 26 steken. In Engeland wordt de opvolger van I Shot The Sheriff geen hit.

 

1975

Dit jaar is Eric Clapton veel op tournee met Yvonne Elliman, Marcy Levy, George Terry, Dick Sims, Jamie Oldaker en Carl Radle. Op 14 april 1975 begint hij met een optreden in de Festival Hall in Brisbane aan een korte tournee door Australië. Op 20 april 1975 geeft hij het laatste een concert in Sydney.

 

Van begin juni tot eind augustus 1975 verblijft Eric Clapton in Amerika. Niet alleen voor concerten. Ook voor plaatopnamen.

 

In de Criteria Studios in Miami neemt Eric Clapton op 16 juni 1975 de Bob Dylan-compositie Knockin’ On Heaven’s Door op. Een maand later, op 10 juli 1975, wordt Someone Like You van Arthur Louis op de band vastgelegd. Beide tracks zijn bestemd voor een single die in augustus 1975 in ons land op RSO 2090 166 wordt uitgebracht. Knockin’ On Heaven’s Door en Someone Like You worden geproduceerd door Tom Dowd en Albhy Galuten. Eric Clapton wordt begeleid door gitarist George Terry, organist Dick Sims, bassist Carl Radle en drummer Jamie Oldaker. Yvonne Elliman en Marcy Levy zorgen voor de achtergrondvocalen. Knockin’ On Heaven’s Door komt op 20 september 1975 de Nederlandse Top 40 binnen. De single staat twee weken in de lijst en komt niet hoger dan 31. In Engeland blijft Knockin’ On Heaven’s Door op 38 steken.

 

The Rolling Stones geven vanaf 22 juni 1975 zes concerten in de Madison Square Garden in New York City. Zij zijn op 1 juni 1975 met een tournee door Amerika begonnen. Hierbij maakt Ron Wood zijn debuut als gitarist van The Rolling Stones. Hij is de opvolger van Mick Taylor die de groep in april 1975 heeft verlaten. De tournee wordt op 8 augustus 1975 afgesloten in het Rich Stadium in Buffalo in New York. Tijdens één van de optredens in de Madison Square Garden verzorgt Eric Clapton een verrassingsoptreden.

 

Het live-album E.C. Was Here wordt in augustus 1975 uitgebracht. Op de LP staan Have You Ever Loved A Woman, Presence Of The Lord, Driftin' Blues, Can't Find My Way Home, Rambling On My Mind en Further on up the Road. E.C Was Here komt op 6 september 1975 de Billboard-albumlijst binnen. De LP blijft op twintig steken. In Engeland bereikt E.C. Was Here de vijftiende plaats. In ons land komt het album op 13 september 1975 de LP Top 50 binnen. E.C Was Here komt niet verder dan zestien.

 

Op 14 augustus 1975 treedt Eric Clapton in The Forum in Los Angeles op. Tijdens dit concert zijn er verrassings-optredens van Carlos Santana, Keith Moon en Joe Cocker.

 

Met een optreden in Osaka begint Eric Clapton op 22 oktober 1975 aan een tournee door Japan. Na Kyoto en Shizuoka is op 2 november 1975 het laatste optreden in de Budokan Hall in de Japanse hoofdstad Tokio.

 

1976

In maart 1976 komt Eric Clapton de leden van The Band tegen tijdens de jaarlijkse festiviteiten rondom de introducties in de Rock & Rock Hall Of Fame in New York. Eric Clapton zegt dat hij al sinds hun debuutalbum Music From Big Pink een fan de groep is. Hij wilde in 1968 zelfs lid van The Band worden. Rick Danko en Richard Manuel nodigen Eric Clapton uit in hun Shangri-La Studios in Malibu in Californië een nieuw album op te nemen. Samen met Rick Danko componeert Eric Clapton All Our Past Times, Rick Danko en Richard Manuel leveren Beautiful Thing voor het album No Reason To Cry. Voor deze LP schrijft Bob Dylan Sign Language. Hij zingt het samen met Eric Clapton. Andere tracks op No Reason To Cry zijn Carnival, County Jail Blues, All Our Past Times, Hello Old Friend, Double Trouble, Innocent Times, Hungry, Black Summer Rain en Last Night. Eric Clapton wordt begeleid door de gitaristen Robbie Robertson, George Terry en Jesse Ed Davis, toetsenist Dick Sims, bassist Carl Radle, drummer Jamie Oldaker en percussionist Sergio Pastora Rodriguez. Yvonne Elliman en Marcy Levy zorgen voor de achtergrondvocalen.

 

Met een optreden in The Pavillion in Hemel Hempstead in Londen begint Eric Clapton op 29 juli 1976 aan een tournee van twaalf dagen door Groot-Brittannië. Het laatste optreden is in The Apollo in Glasgow.

 

No Reason To Cry wordt in augustus 1976 uitgebracht. Het album komt op 4 september 1976 de Nederlandse LP Top 50 binnen. No Reason To Cry bereikt de veertiende plaats. In Engeland komt de LP een week later de albumlijst binnen. No Reason To Cry blijft op acht steken. In Amerika verschijnt de LP op RSO 3004. No Reason To Cry komt op 16 oktober 1976 de Billboard-albumlijst binnen. Hij haalt de vijftiende plaats.

 

Van No Reason To Cry wordt Hello Old Friend in oktober 1976 op single uitgebracht. Alleen in Amerika is Hello Old Friend een hit. De single (RSO 861) komt op 11 december 1976 niet hoger dan 24.

 

Eric Clapton begint op 6 november 1976 zijn zoveelste Amerikaanse tournee met een optreden in Miami in Florida. Het laatste optreden in op 22 november 1976 in The Forum in Los Angeles. Tijdens deze tournee speelt hij o.a. Hello Old Friend, Sign Language, Tell The Truth, All Our Past Times, Knockin’ On Heaven's Door, Key To The Highway, Can't Find My Way Home, Badge, Have You Ever Loved A Woman, Layla, One Night, Blues Power, I Shot the Sheriff/Jam en Further On Up The Road. Volgens critici is het optreden in The Forum in Los Angeles één van de beste concerten van deze tournee.

 

The Band geeft op 25 november 1976 haar allerlaatste concert in Winterland in San Francisco. Er zijn gastoptredens van o.a. Neil Diamond, Van Morrison, Eric Clapton, Dr. John, Paul Butterfield, Neil Young, Ron Wood, Ringo Starr en Muddy Waters. Het evenement wordt gefilmd door Martin Scorsese voor de film The Last Waltz. Ook verschijnt er een dubbel-LP van dit afscheidsconcert van The Band. Samen met The Band speelt Eric Clapton All Our Past Times en Further On Up The Road.

 

1977

Carnival van het album No Reason To Cry uit 1976 wordt in Nederland in februari 1977 op RSO 2090 222 uitgebracht. De single komt op 5 maart 1977 de tipparade binnen. Carnival wordt geen hit.

 

Op 23 april 1977 geeft Eric Clapton een concert in het Schotse Glasgow. Na twee dagen rust, staat hij vier avonden in Londen op de planken.

 

Voor het eerst in jaren neemt Eric Clapton in mei 1977 een album in Engeland op. Met producer Glyn Johns worden de opnamen in de Olympic Studios in Londen gemaakt. Eric Clapton heeft zijn vertrouwde team om zich heen – George Terry, Dick Sims, Carl Radle, Jamie Oldaker, Macy Levy en Yvonne Elliman. Wonderful Tonight is het eerste nummer dat op 2 mei 1977 wordt opgenomen. Eric Clapton heeft dit liedje op 7 september 1976 geschreven terwijl hij op zijn vriendin Pattie Boyd zit te wachten. Zij is zich aan het omkleden om met hem naar de eerste Buddy Holly-herdenking te gaan. Deze avond wordt georganiseerd door Paul McCartney. Omdat zij verlaat zijn, zegt Eric Clapton geïrriteerd “You Look Wonderful. Can We Go Now” tegen zijn vriendin. Hij pakt zijn gitaar en schrijft Wonderful Tonight. Verder worden in de Olympic Studios - Cocaïne, Lay Down Sally, Next Time You See Her, We're All the Way, The Core, May You Never, Mean Old Frisco en Peaches And Diesel op de band vastgelegd. Deze opnamen worden in november 1977 uitgebracht op het album Slowhand.

 

Op 9 juni 1977 begint Eric Clapton in het Falconer Theatre in de Deense hoofdstad Kopenhagen aan een Europese tournee. Hij geeft op 11 juni 1977 een concert in de Groenoordhallen in Leiden. Hij speelt Sign Language, Alberta, I Shot The Sheriff, Knockin' On Heaven's Door, Can't Find My Way Home, Key To The Highway, Tell The Truth, Badge, Nobody Knows You When You Down And Out, Have You Eved Loved A Woman en Layla. Na Leiden volgen o.a Brussel, Parijs en Heidelberg.

 

In de Hitkrant van 29 juni 1977 staat het bericht dat ex-Beatle George Harrison officieel gescheiden is van zijn vrouw Pattie Boyd. Als commentaar zegt zij: “Ik ben blij dat het eindelijk voorbij is en dat de mensen mij niet langer zien als de vrouw van George Harrison. En hoe staat het met Eric Clapton? Wij hebben voorlopig nog geen plannen om te trouwen. Die fout zal ik waarschijnlijk niet zo gauw weer maken!”

 

Cocaïne met op de B-kant Lay Down Sally, wordt in ons land in oktober 1977 op RSO 2090 264 uitgebracht. De single komt op 26 november 1977 de tipparade binnen. Cocaïne wordt geen hit. Beide songs zijn afkomstig van Slowhand. Dit album komt op 19 november 1977 de Nederlandse LP Top 50 binnen. De plaat komt niet hoger dan 22. In Engeland komt Slowhand niet hoger dan 23. In Amerika bereikt de LP de tweede plaats in de Billboard-albumlijst.

 

 

1978

Lay Down Sally met op de B-kant Next Time You See Her, komt op

7 januari 1978 de Billboard Hot 100 binnen. De single (RSO 886) bereikt op 1 april 1978 de derde plaats. In Engeland blijft Lay Down Sally op

39 steken.

 

Op 13 mei 1978 komt Wonderful Tonight de Billboard Hot 100 binnen. De single bereikt de zestiende plaats. In ons land komt Wonderful Tonight tien jaar later, op 20 augustus 1988, de Top 40 binnen. Met zijn derde plaats is het de grootste hit voor Eric Clapton in Nederland.

 

Het legendarische jaren zestig-trio Cream (drummer Ginger Baker, bassist/zanger Jack Bruce en gitarist/zanger Eric Clapton) geeft op 25 juni 1978 een “eenmalig” reünieconcert tijdens een privé-feestje op de poloclub van Ginger Baker. Begin mei 2005 geeft Cream alsnog vier uitverkochte concerten in de Royal Albert Hall in Londen.

 

In augustus en september 1978 wordt in de LP Backless opgenomen in de Olympic Studios in Londen. Het album wordt geproduceerd door Glyn Johns. Walk Out in the Rain, Watch Out For Lucy, I'll Make Love To You Anytime, Roll It, Tell Me That You Love Me, If I Don't Be There by Morning, Early in the Morning, Promises, Golden Ring en Tulsa Time  Flowers zijn de tracks die op dit album terecht komen. Backless wordt in november 1980 uitgebracht. Op 18 november 1978 komt de plaat de Nederlandse LP Top 50 binnen. Backless bereikt de achttiende plaats. In Engeland blijft de LP ook op achttien steken. In de Verenigde Staten bereikt Backless de achtste plaats.

 

Promises komt op 14 oktober 1978 de Billboard Hot 100 binnen. De single, RSO 910, bereikt de negende plaats. In ons land komt Promises op 18 november 1978 de tipparade binnen. De single (RSO 290 324) wordt geen hit. In Engeland komt Promises niet hoger dan 37.

 

1979

De B-kant van Promises, Watch Out For Lucy, komt op 24 februari 1979 de Billboard Hot 100 binnen. Deze track van het album Backless, blijft op 24 maart 1979 op veertig steken.

 

Eric Clapton begint op 8 maart 1979 aan een tournee door Ierland. Hij heeft een nieuwe band om zich heen verzameld. De groep bestaat uit Chris Stainton, bassist Dave Markee, drummer Henry Spinett en gitarist Albert Lee.

 

Aan de vooravond van een Amerikaanse tournee trouwen Eric Clapton en Pattie Boyd op 27 maart 1979 in Tucson in de Amerikaanse staat Arizona.

 

Op 19 april 1979 verzorgen Eric Clapton en Diana Ross een verrassingsoptreden tijdens een concert van B.B. King in Atlanta in de Amerikaanse staat Georgia.

 

Platenproducer Glyn Johns trouwt op 11 mei 1979 met zijn vriendin Vivienne. Georgie Fame, Eric Clapton en Charlie Watts zorgen voor de muziek tijdens de receptie.

 

Alexis Korner & Friends houden op 19 mei 1979 een grote jam-sessie in de Pinewood Studios in London. Naast blueszanger/gitarist Alexis Korner doen Zoot Money, Mel Collins, Paul Jones, Chris Farlowe en Eric Clapton aan deze jam-sessie mee. Zij spelen o.a. Things Ain't What They Used to Be, Captain's Tiger, Skipping, Spoonful, Finkless Cafe/Dooji Hooji, Whole Mess of Blues, Lining Track, Hey Pretty Mama, Hi-Heel Sneakers en Stormy Monday. ‘s Avonds geeft Eric Clapton bij hem thuis in Ripley in het Engelse graafschap Surrey een groot tuinfeest om zijn huwelijk met Pattie Boyd te vieren. De gitarist is op 27 maart 1979 aan de vooravond van een Amerikaanse tournee in Tucson in Arizona met de ex-vrouw van George Harrison getrouwd. Speciaal voor deze gelegenheid spelen Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr voor het eerst sinds negen jaar weer samen. Het tuinfeest wordt afgesloten met een jam-sessie waaraan, naast de drie ex-Beatles, de bruidegom zelf, Ginger Baker en Mick Jagger meedoen. Tot in de kleine uurtjes spelen zij rock’n’roll-hits van o.a. Chuck Berry, Little Richard, Eddie Cochran en Elvis Presley.

 

De 64-jarige Muddy Waters trouwt op 5 juni 1979 met Marva Jean Brooks. Zij viert op deze dag ook haar 25ste verjaardag. Eric Clapton is één van de bruiloftsgasten. ’s Avonds geeft hij een concert in het Civic Center in Saginaw in Michigan.

 

Op 30 september 1979 speelt Eric Clapton in de Victoria Hall in het Engelse Staffordshire. Op 6 oktober 1979 is er een optreden in de Stadthalle in Wenen in Oostenrijk. Op 17 en 18 oktober 1979 volgt nog een concert in Polen.

 

Na deze serie concerten in Europa gaan Eric Clapton, Albert Lee, Chris Stainton, Dave Markee en Henry Spinetti naar Japan voor een uitgebreide tournee die op 26 november 1979 in Kyoto van start gaat. Daarna volgen Osaka, Hiroshima, Tokio en Sapporo. Het concert op 1 december 1979 in de Budokan Hall in Tokio wordt in mei 1980 uitgebracht op het live-album Just One Night.

 

Retour hoofdpagina Eric Clapton Dagboek

 

Bronnen: diverse internetsites; archief Ton van Draanen; British Hit Singles van David Roberts; British Hit Albums van Paul Gambaccini, Tim en Jonathan Rice; Billboard Top Pop Singles & Albums van Joel Whitburn; Hitdossier en Albumdossier van Johan van Slooten.

 

© 2008, Ton van Draanen.

 

Retour hoofdpagina: www.vandaagindemuziek.nl